دختر قالیباف

به گویش بیرجندی

وبا پوزش از دوستان که به دلیل کمبود امکانات تایپی در بلاگفا نمی توان هجاهای گویش محلی را درست نوشت
**********
از همو روز  كه مو چش خوره واكرديوم
همچه سيب تو دلوك  ممه خور جا كرديوم

تـا متـونستـوم بتون يا كه تاي ورزنـوم

بـور كه پشـت دار هـونشینوم تقلا كرديـوم

تـا بجا و سر جلو و تاي تـاي بعـد از او
گوش خور در بست ور تعلـيم استا كرديوم

چار زنجير و دو خوردي و كتيبه در ميو
او ميـو تـر يـك ترنج از عشق ور پا كرديوم

زیر تخ لاکی و رنگ قرمز وسوز وسفید
رنگ زرد خور مو از خورشيد حاشا كرديوم

دل مو هم مسته كه دانشگاه رووم  استاد شوم
دار قالـي ره كمـك بـر خـرج بـه بـا كرديوم

بور چه به با جو كنه و مو چني بيكار بوم
مـو مـگر به بـا ره از تـو رود پيـدا كـرديوم

از همي درس اكابر كه مگن توت تره

مـو كـلاس كـار خور صادر و دنيا كرديوم

دختر بيرجندوم و خونه مو کوه باقرو
راز دردون خو ره بور کوه افشا کردیوم

دار قالی خو نبس دار مجازات مو بو

کرق دل کل شو ز بس که ای خدایا کردیوم

آای صندوقون رای بی بفا گوش اامدی

چند بار او برگه ره اونگوشت و امضا کردیوم؟

خواهش بیجا نداروم مو طبکاروم  چره ؟

چو  دری سابات هف صد لاله پیدا کردیوم

دست خور ور بال ما گیری  برا کار  کنی

در خصوص اوچه که صد بار املا کردیوم

از مو گفتی ای( غلامی) خیر بینی از خدا

مابقی درد خوره  ادوش سیما کردیوم

تا ببینوم بازتاب  خاشو ازاو چه که مو

توی دنیای هنر بور کل دنیا کردیوم ؟