به نام يزدان پاك
من مدرسه ي شوكتيه ام
و
سلام و عرض كلامي دوباره خواهم كرد
قدوم مهر شما را شماره خــواهم كرد
از آسمـان بـلند پر از ستاره ي خود
شكوه آبي ي تان را نظاره خواهـم كرد
خـوش آمديد مرا تشنه گان داغ كوير
برای رفع عطش فكر چاره خواهم كرد
غريب خـطه ي مكران و آرزوي حبيب
بس افتخار به ايـن يادواره خواهم كرد
ايا امـير كبيـران واي اكابـــر قــوم
به ختم كار شما استخاره خواهم كرد
بـه پرو بال سخن گرز جاي برخـيز يد
بيـان نا فذتان را شراره خواهم كرد
شـوم به همت تان گر دوباره دار فنون
چه واژه ها به نهادو گزاره خواهم کرد
بـراي شـستن تصـوير در مظان گناه
طلب ز رحمت ابر بهـاره خواهــم كرد
گر اين ركوع مبدل شود به فعل قيام
دوباره سر به سراي ستاره خواهم كرد
به گوش مردم روشن ترانه خواهم گفت
پيـا د گان وطن راسـواره خواهم كرد
كنار گندم وخواب ستاره خواهـم ديد
جهـان به حكمت دانش اداره خواهم كرد
چو آن ردا كه بياراست قامـت پدران
لباس منصب تان را قـواره خواهم كرد
شراب عشق و عدالت كنار دست شماست
نه بربيان چنين استعاره خواهم كرد
بگوبه آنكه خدارابه جيب وناصيه دوخت
قبای زهد تورا پا ره پاره خواهم كرد
در آن سـرا كه شود مهـد علم جاي عزا !
نواد گـان عجم را چـكاره خواهـم كرد ؟
(علـم)كه رفت چرااين هنوزقسمت ماست ؟
گلایه ها که به دارالعمـاره خواهـم كرد
به ظن گفتن اســرار شاهـرگ نـزنيد
كه بعد نيشتر عمري دوباره خواهم كرد
قسم بـه شـوكـت ايرانيـــان دانشور
مقال عشق تو زيب مناره خواهم كرد
غـرور نامـه ي قومي كه ناسپاس نيند
براوج منظره هاسـنگواره خواهـم كرد
و گر به سنگ خورد تيشه ي تلاش شما
حديث قطره وآن سنگ خاره خواهم كرد
سـبد سـبد گـل نرگـس نثار مقدمتـان
زسـوي بـاني اين جشنواره خواهم كرد
تو هم(غلامي ) كوچك بزگ شـو به ادب
و گر نه از توو شعرت كناره خواهم كرد
به نـام شـوكتيه جـملگي بلند شويد
رسـيد گـاه نشستن اشاره خواهم كرد
محمد رضا غلامي بيرجند تير ماه 1382
