الاغ نامه
من يك الاغ چابك و فرز و دلاورم
ازبام تا به شام فقط بار مي برم
تسليم محض صاحب آب و علوفه ام
تسليم اين شكم ،شكم كود پرورم
افسار گردنم كه نشان از خريت است
تحقير ميكند هيكل همچو ن تكاورم
اي كارد بر شكم كه چنينم حقير كرد
اقرار ميكنم حق من اينست چون خرم
يك لحضه سربه توبره ويك روززيريوغ
محكوم زندگي ي بدين سان مكررم
تلقين به من ترانه ي تسليم كرده اند
تاييد آن رسيده به امضاي مادرم
در فهم اوكه جهان اين طويله است
من با خران ديگر آغل برابرم
مادرسواد خواندن ويندوزرا نداشت
اين درد را به كه گويم كجا برم
من از ازل كه وحشي وآزاد بوده ام
داد از خرييتم كه چه آورد برسرم
زان دم كه اهليت خاطر جدم خطور كرد
غير از برو بيا به علوم دگر كرم
مادر گناه اين همه وارفتگي زكيست ؟
تاكي فقط به چشم ودهان توبنگرم ؟
گرراز معرفت ززبان توجاري است
از شور زندگي زچه خاليست ساغرم
گرماي اين طويله و كمبود فن كوئل
داغ است مغز من ،تو و مغز برادرم
مادربه جرم وسوسه كيست اين عذاب
پالان بد قواره ي برپشت خواهرم
بس كره ها زكره ي خان باردار شد
بلغور مي كني تو رضايت به باورم
مادرشعار چاره دردم نبود و نيست
غير از عمل به هر چه كه گويند كافرم
تا زير ران آدميانم دو شيفته
قانون كار را به پشيزي نمي خرم
من يك الاغ رابه جفتك ودندان نكشته ام
دراين زمينه زآدميان نيز بهترم
مادرربات جا ي خران راگرفته است
مادر من از مرام تو خيلي مكدرم
تكنيك اين طويله همين گاو آهن است
محكوم حمل آن من واين قله ي نرم
صنعت براي آدميان يك پديده بود
بيچاره من كه نعل زبيگانه مي خرم
مادر بريده ام تو چه كردي به روز من ؟
مادر مرا ببين كه ز خر نيز كمترم!
من نقد جان به نسيه ي فردا نمي دهم
در مر غزار وهم تو ديگر نمي چرم
سوگند مي خورم به حرمت اين زادگاه مهر
نا مادري كني ز تو فرمان نمي برم
مادربه پشت پنجره آن اسب راببين
من در خيال نسل جديدي زاسترم
روزي ازاين طويله به هرشيوه مي روم
شايد يكي كند به گوشه اين خاك باورم
روزي كه درك من زحيطه ي تقليد بگذرد
اسبي فهيم مي شود آنروز همسرم
يكدست يال يار دست دگر بچه قاطري
دوران جهل و خربريت را سرآورم
روزي منم و عشق وخدايي كه درمن است
پژواك جان نواز رديفي ز عرعرم
گرسوز عرعرم به خرييت اثر كند
خرهاي خسته را ز(غلامي )درآورم
آن روز من براي تو ايمييل ميزنم
تا حال وروزگار تو را نيز بنگرم
