شعر و داستان
|
سکوت خشک کویرم مرا که دریابد به قاف غصه اسیرم مرا که دریابد مرا که راوی بیداد قصه های شبم اگر ز غصه بمیرم مرا که در یابد زخوف شب زدگانی که سرخوشندبه هیچ بریده راه نفیرم مرا که دریابد  بیرجند امروز رهجویان گمنام بهار (بانوی اندیشمند) نواندیش (ابولفضل زاهدی پور) فریز نگین شرق بیرجند کارتون(محمد کارگر) رهجویان گمنام از دنیای وبلاگها بیرجندنگین کویر علی ظهوری بيرجندسيتي بیرجند دیار فرزانگان دکتر حسام الدین آریا بیرجند نیوز دکتر محمود احمدی نژاد کاکل پسرم سیدعلی دهشیبی روح الله محمدي مهدي ذبيحي رضا جعفري حجت خسروی مهدی رهدار علی جهانیان عزیزالله بهروزی مهدیه رهدار کانون هنرمندان خراسان جنوبی پسر گلم احسان قاسمی فرهود شیرین رضویان خانم فنودی احمد پروین آرش بیرجند نگین کویر نینا آزادی مسعود اکبری راد مجید اسطیری سیدمهدی موسوی همراز اهورا فرشاد فاطمه سخندان مسلم محبوبه یکتایی خرد گرایان نگین مرضیه ذاکری(آن طرف تر از افق) ایراندخت محمد رضا بهروزی فر یک استکان چای داغ 1-2-3 کانون ایرانیان مقیم هند رادیو تلویزیون خانه شعر شهرستان درگز آوای قالیباف بوی خوش زندگی پردیس من ترفند 2006
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
|
چه می شود؟؟ جمعه هجدهم اسفند 1385 0:51
چه میشود که به چشمان من نگاه کنی ؟ به قدر نیم نگاهی تو هم گناه کنی !
چو سیب کال معلق به آبراهه ی عشق تمام سعی خودت را صفای راه کنی
سروش جلوه ی زیبایی خدا بشوی ؛حجاب چهره ی جان؛ راعیان چوماه کنی
خدا کند که بلغزی و اشتباه کنی
شب سیاه مرا وصل بر پگاه کنی من از بهشت برون آمدم به خاطر تو که اوج عزت مصرم به قعر چاه کنی ؟
بیا که برسر من تاج پادشاه کنی
گلایه ای از وطنم شنبه پنجم اسفند 1385 1:59
ای مادرٍء زنازده فرزند کیستم ؟؟ من آریایی ام؟عربم ؟صهیونیستم؟؟
کابین تو تا به احمد ومحمود میدهی! ایران :چگونه روی دوپایم بایستم؟
وقتی به ریش منصب من درتزلزل است! باید ریا کنم که بگویند بیستم
آشو کجاست ؟ تا بسراید ز ظلمتم کوروش کجاست ؟تا که ببیند که چیستم
دنیاگذشت و من چو خری بار از کتاب بی نعل و دم بریده سرآغاز پیستم!!
اینجا مرا به بزم ادب جا نمی دهند چون جیره خوار سفره ی نا اهل نیستم
نفرین کنم تو راکه به اجدادمن چه رفت نفرین کنی مرا که چه تسلیم زیستم
خو داده ای مرا به (غلامی) و بردگی ! خو کرده ام به اینکه نباید بایستم !
حالا که ظلم ما وتو با هم برابر است بر حال شاعران ز ته دل گریستم
سلام چهارشنبه دوم اسفند 1385 1:44
سلام : خاطرتان هست آشنایی یمان ؟ تفنگ وسینه و فریاد همصدایی یمان ؟
وعالمی که به انگشت بهت می نگریست شکوه همدلی و قصه ی رهایی یمان ؟
بهای خون من و تو : سلام آزادی . و بعد: روشدن چهره ی ریایی مان ؟!
وانشقاق عظیم درون قوس و قزح وایده های به تاراج روشنایی مان؟
تبربه دست توافتادوچشم بسته به من . که برکنیم زبن نسل آریایی مان !!!
.... ز درد خطه ی سیوند ...آه هیچ نگو مگر یکیست احادیث بی وفایی مان ؟؟
کنون که عالم و آدم بدند ! و ما خوبیم!!!!!!! مبارک است!از آن اهل بد !! جدایی مان!
بجای نان به (غلامی) طناب وعده دهید که بهتر است از این کاسه ی گدایی مان
|
خرداد 1388
فروردین 1387 آذر 1386 مهر 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385
خدا به دادمو رس
غزل سکوت معلق شکایت چه می شود؟ گلایه ای از وطن سلام چه میشد؟ مرا که در یابد نفرین کوروش بزرگداشت یکصدمین سال تاسیس مدرسه شوکتیه پاسخ نقد معشوق من نجوای زائر الاغ نامه نا امید آرزو ای آدما ای معلم تو چه آموخته ای سلام فردوسی ترک شیرازی باکی زدشمن آنسوی مرز نیست بی وفا زمزمه های تنهایی فراموش شده پرتگاه حادثه خط سرخ دختر قالیباف |
