تبليغاتX
.:: شعر و داستان ::.

شعر و داستان

شعر من چشم روزگار من است-------- ورنه از هر چه شعر بیزارم

دختر قالیباف شنبه دهم فروردین 1387 0:36

دختر قالیباف

به گویش بیرجندی

وبا پوزش از دوستان که به دلیل کمبود امکانات تایپی در بلاگفا نمی توان هجاهای گویش محلی را درست نوشت
**********
از همو روز  كه مو چش خوره واكرديوم
همچه سيب تو دلوك  ممه خور جا كرديوم


تـا متـونستـوم بتون يا كه تاي ورزنـوم

بـور كه پشـت دار هـونشینوم تقلا كرديـوم


تـا بجا و سر جلو و تاي تـاي بعـد از او
گوش خور در بست ور تعلـيم استا كرديوم


چار زنجير و دو خوردي و كتيبه در ميو
او ميـو تـر يـك ترنج از عشق ور پا كرديوم


زیر تخ لاکی و رنگ قرمز وسوز وسفید
رنگ زرد خور مو از خورشيد حاشا كرديوم


دل مو هم مسته كه دانشگاه رووم  استاد شوم
دار قالـي ره كمـك بـر خـرج بـه بـا كرديوم


بور چه به با جو كنه و مو چني بيكار بوم
مـو مـگر به بـا ره از تـو رود پيـدا كـرديوم


از همي درس اكابر كه مگن توت تره

مـو كـلاس كـار خور صادر و دنيا كرديوم


دختر بيرجندوم و خونه مو کوه باقرو
راز دردون خو ره بور کوه افشا کردیوم

دار قالی خو نبس دار مجازات مو بو

کرق دل کل شو ز بس که ای خدایا کردیوم


آای صندوقون رای بی بفا گوش اامدی

چند بار او برگه ره اونگوشت و امضا کردیوم؟

خواهش بیجا نداروم مو طبکاروم  چره ؟

چو  دری سابات هف صد لاله پیدا کردیوم

 

دست خور ور بال ما گیری  برا کار  کنی

در خصوص اوچه که صد بار املا کردیوم

 

از مو گفتی ای( غلامی) خیر بینی از خدا

مابقی درد خوره  ادوش سیما کردیوم

 

تا ببینوم بازتاب  خاشو ازاو چه که مو

توی دنیای هنر بور کل دنیا کردیوم ؟

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

خط سرخ پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386 0:12

 

 

شراب وساغر وساقی و یار یعنی چه ؟

رباب وبربط وچنگ وسه تار  یعنی چه؟

 

دراین  طریقت ظلمانی  کسوف  کبیر 

سخن ز  رویش سبز بهار  یعنی چه ؟

 

برورفیق از آزادگی و عشق نگو

که زیر چتر شما اختیار یعنی چه

 

مگرنه حفظ شما برترازمرام شماست!؟

برو غریبه ی کوچک  شعار یعنی چه؟

 

   تو کی بجای منی تا به فهم آن برسی؟

که  در تلاطم  دل  انتحار  یعنی چه

 

     حضور سایه مرگ است هر کجا با من

خودم که ضامن خویشم    فرار یعنی چه .

 

کنون که عشق من وتو به خط سرخ رسید

سراب  وعده ی  پشت غبار  یعنی چه ؟

 

من از مچاله ی بالای  دار فهمیدم

که در مرام شما  اقتدار یعنی چه

 

تو هم سبابه ی انگشت خویش را بنگر

که یادتان  نرود  اعتبار  یعنی چه

 

چو له شدیم و نیامد یکی به یاری یمان

تو صادقانه  بگو  انتظار یعنی چه ؟

 

نبوس و بوسه نده ونپرس و هیچ نگو

شنیده ای  که گروه فشا ریعنی چه ؟؟

 

بگو به پوچی ایمان خویش گریه کند 

کسی که درک نکرد انفجاریعنی چه!

 

 

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

پرتگاه حادثه سه شنبه ششم آذر 1386 1:15

 

 

عذاب - رنج - مرارت به شانه می بارد

  و روزگار سگی  دست  بر نمی دارد

 

ویک تپانچه که با خیرگی ی هرچه تمام

مصمم  است  گلی بر شقیقه  بگذارد

 

... ومن که در لبه پرتگاه  حادثه ام

مگر  غریبه  بیاید  مرا  نگهدارد  !

 

واین سئوال که جرمم چه بوده است مگر

که هموطن ! به گلویم  گلوله می کارد ؟  

 

اگر چه خواهش پوچی است می روم اما

یکی  جنازه  من  را  به  گور   بسپارد

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

فراموش شده دوشنبه دوم مهر 1386 1:57

 

اگر به خاطرتان هست ؟ ... من همانم که...

همین  کنار  شما  سوخت  آشیانم   که ...

 

نفس  فرو  خورم  و  بر نیاورم  به حساب !

و  پاسبان   بگمارم   بر  این  زبانم   که...

 

ز جای  خویش  نجنبد مگر  به مدح وثنا

و  یا   که  پشت   نمایم   به  دوستانم  که ...

 

ز جمع  قطره ی ما سیل حق روان نشود !

ولی  به لطف  خداوند  من بر آنم   که ...

 

قلم  به  جوهر خورشید  جاودانه  کنم

لذا به جمع شما  چشم  می چرانم   که ...

 

یکی شبیه  ... نه ...تو...تو...تو هم شبیه منی

چو من   شبیه  شما  بوده ام ...  گمانم که .

 

 

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

زمزمه های تنهایی شنبه بیست و سوم تیر 1386 15:6

 

 

تقدیم به

امشب بیاد روی  شما گریه میکنم

مردانه   روبروی  شما گریه میکنم

 

از ظلم ظالمان نه به زنجیر گردنم

بربغض در گلوی شما گریه میکنم

 

زخم گلوی من به فدای زبان سرخ

از زهر در سبوی شما گریه میکنم

 

آن سوی میله ها که نبودم زخویش بیش

اینجا به پرس وجوی شما گریه میکنم

 

زندان که نیست تنگ تر از خانه خودم

از  ترس آبروی    شما گریه میکنم

 

حالا که ارزشم به خیانت رسیده است

بر پستی ی عدوی  شما گریه میکنم

 

ای بره های ساکت این ملک گرگ خیز

بر حسن خلق وخوی شما گریه میکنم

 

در بین نا کسان به تمنای کس شدن

دارم  به  آرزوی   شما گریه میکنم

 

یک مرد رفت و قصه باران دروغ بود

بر قلب  گفتگوی  شما گریه میکنم

 

بدرود

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

بی وفا جمعه هشتم تیر 1386 1:1

 

از آن زمان که به دنیای عشق رو کردم

به درد غربت  این  دیر کهنه خو کردم

شراب تلخ سبو شد  رفیق دائم  دل...

و شور و شادی  دل در دل سبو کردم

از آن زمان که نگاهت ربود دل ز کفم

کتاب وصف تورا حفظ مو به مو کردم...

و از خدای  خودم با صفا و صافی دل

وصال  روی تو را هر دم آرزو کردم

به  یاد  جعد  سیه فامت  آرزوی  دلم

به شب پرستی خفاش گونه  رو کردم

مرا چو سلسله در پای گشت خندیدم

به عشق سلسله ات ترک آبرو کردم ... 

و از هزار نشان  یک نشانه را جستم

طی طریق  به  صد راه  تو به توکردم 

دریغ و درد  که با پای  خسته آخر ره

سوار  تخت روان  با  تو  گفتگو کردم ! 

خلاف راه مروت     هر آنچه فرمودی

خلاف  واقعه   بود   آنچه آرزو کردم

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

باكي ز دشمن آنسوي مرز نيست جمعه یازدهم خرداد 1386 23:47

باكي ز دشمن آنسوي مرز نيست

 

بر دشت لاله هاي سپيد  

          بادي ملايم و آرام مي وزيد       

در ازدحام گندم و میراث دوستی          

  چوپان به ساز و گله چه باناز مي چريد

 

                             *******

آن سوترك زساحل اروند بي قرار

                                زنگي درانتظار                 

     آواي مهرباني درمهر اوستاد

                     پيوند صد فرشته به فرجام يك بهار

                         ******

درنقطه اي دگر 

         ... آنجاكه خرمي شهرومردمش       

                           در خا طر شماست 

   وه با چه لذتي                         

             مادركنار پدر كار مي كند       

          خواهر چه با حيا       

     ديدار نامزدي راكه عقد اوست                        

               در پشت آن درخت               انكار مي كند!

******

     آه كه اين وطن كه پر از نعمت خداست   

           مارا چه نعمت  بي درد ميدهد  

          تا اينكه ناگهان     

              از پشت كوه حادثه شب زنده دار عشق       

                 اعلام وضعيت زرد ميدهد

                                                          

           ******                       

          نا گه بسي كلاغ 

          درآسمان آبي ي مان قار میکشند   

            چندي دگر ميان هياهوي تانكها 

   مردان دوزخي   

          دیوار میکشند

                           ******

 بس لاله ي سپيد         

آنروز چيده شد    

 در دشت لاله هاي سپيد

          سبزو سپيدوسرخ

    درهم تنيده شد

                       *****

          فرزنداين وطن  

           رزمنده ي دلير  

         اي پاسدار حرمت اين سرزمين پير

                                                                 

          ... وقتيكه شيره ي پستان مادري         

                 دوشيده در پیاله ي بيگانه مي شود     

            وقتي طنين خنده ي عفریته های پست   

    بشکن بریز خانه ي ويرانه مي شود

          هر با شرف كه ازسلاله ي اجداد آ رياست 

        رزمنده مي شود

          ديوانه مي شود

                              ******

          هر جا و هر زمان

          كز جور و فتنه ي حكام خود پرست         

          آزاده ای ضميمه ي ديوار مي شود                  

                      آن جا كه خواهري    

         درپنجه هاي    

                       کرکس خود کامه ای پلید

                        چون مرغكي اسير و گرفتار  مي شود               

          آنجاست  كه نام شهيدان اين وطن    

     در سينه ي غنوده به نسيان نسلها   

       بيدار مي شود   .              

  صدها هزار  زائر معراج اين ديار            

        بس سينه بهر مام  وطن چاك مي كنند             

           هرچند دشت لاله گرايد به رنگ خون              

                  دامان اين وطن به شرف پاك مي كنند    

                                 ******

       فرزند اين وطن      

                رزمنده ي دلير    

                     اي سوخته در آتش بيداد توپها                                                   

                         اي پخته در دسايس  غارتگران پير        

      تاريخ شاهد است         

                     به آنچه تو كرده اي            

        باكي ز دشمن آن سوي مرز نيست

                      ******

            ...  اينك كه بر وقوع حادثه هشدار مي دهد 

         بار دگر   

        ستاره ي شب زنده دار عشق      

          قلبم فشرده ی اندوه ديگر يست              

             اعلام وضعيت سرخ مي كنم  !     

       دشمن ميان ماست                           

                        گاهی درون من    

                   گاهي درون تو

         گاهی بنام چپ 

                     گاهی بنام  راست              

                                     دشمن ميان ماست

                            ******

           دشمن منم :

             كه  خون چنين ملت صبور                

                 در شيشه هاي اعتماد به من حبس گشته است         

  دشمن منم كه روی صندلي سبز اعتماد          

            گوشم به درد و گفته ي مخلوق بسته است

******

   دشمن  تویی :

     که به اعمال باطلت                        

       در كار خلق باعث تشويش مي شوی        

       آنجاكه مصلحت به تو ايجاب مي كند      

     خدمتگزاركوچك هر كيش مي شوی

******

    دشمن  شما  شما              

             كه  به خود گفته اي حسين         

      تنها به جنگ  و چند صبا ح محرم است !

   دشمن همان

          که این همه غارتگر وطن !!              

               در سایه سار این همه رزمنده بي غم است !!

                   ******

 

     فرزند اين وطن      

                      رزمنده دلير   

          اي پاسدار  عزت اين سرزمين پير  

   با اين گلايه ها

          آن گه كه حادثه اي در كمين ماست        

            بي اختيار ميل به تغييرمي كنيم            

       افسوس هم وطن كه چرا خواب دشمنان      

                             تنها به روز حادثه تعبیرمي كنيم؟!

******

                پيوند ما وتو

                   پيوند سبزو سفيد است وسرخ رنگ       

            آن پرچم قشنگ

              آن پرچمی که جان من و تو فدای اوست 

         پيوند ماو تو

               ايران نامدار

                           روحي در آسمان

                                   وجسم حقيري به راه دوست ...

                                     

           

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

سکوت معلق یکشنبه سی ام اردیبهشت 1386 15:25

 

 

منم سکوت معلق میان این همه درد

منم دو چشم تماشاگر شکستن مرد

 

منم دو پای مردد به کوچه های هراس

صدای هق هق بغض گلوی یک شبگرد

 

اسیر خشم خدایان فالگوش زمین

مطیع امر شباویز های وهم نورد

 

به دام مبتکران کلاه شرعی ساز

ورام مخترعان فریب و مکر وشگرد...

 

فروشی ام به پشیزی برای تا سر برج

و یا به سفره موروثی  دو  روز  نبرد

 

میان این همه پوچی میان این همه هیچ

میان این همه تحقیر باز هم خونسرد !!

 

ببین که جبر چه کرده است اختیار مرا

واختیار تو با جبر اهل  درد  چه کرد

 

خدای من که حمایل نداشت خنجر خون

اسیر مکر خدای تو شد به بازی نرد

 

دوباره  یهوه  فرود آمد ست تا بکشد

به روی سرخ خدا گونه گان نگاره زرد

 

دوباره بردگی ام جاری از زبان من است

ومن  سکوت معلق میان این همه درد...

 

 

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: سکوت معلق | لينک ثابت |

غزل پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 2:39

 

         

                         غزل   شکوفه  بالنده  کتاب  من است

غزل گریز  من ازحائل حجاب من است

 

حضور چشمه آب خنک به لوت دلم

غزل بهانه تغییر و التهاب من است

 

غزل تمام وجودم که بی خود است زخود

کمال عالم مستی... غزل شراب من است

 

من و غزل دو بدن درنهاد مشترکیم...

ومن خراب غزل وغزل خراب من است

 

صبای صبح قیامت که صور را بدمند !

و یک جواب اگر حق انتخاب من است

 

سئوال می شود از من بهشت یا که غزل ؟

مسلم است که بانو غزل جواب من است

 

هدف به تیر (غلامی) نشست آخر کار !!

غزل   جرقه ی آغاز انقلاب من است

 

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: غزل | لينک ثابت |

شکایت دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 2:24

 

شكايت

 

    بايد از دست تو يارب به كه فرياد كنم  ؟

  تا  تو  خوابي  من بيدار  كه را ياد كنم  ؟

 

 

                                     عمر من رفت به بيداري  شبهاي   دراز   

                                      ناله هايم همه فوتي است كه در باد كنم

 

 

    اين جهانم همه درگريه ودر ندبه گذشت !

         به   اميدي  كه  جهان  دگر  آباد  كنم!

 

 

         حوريان و پريان و عسل و شير و شراب ! 

         زهر  در  كام  و همه   ياد ز قناد كنم !

 

 

            آه كز مدعيانت به سر خلق چه ريخت 

             گريه بايد به  امامان  شب ميلاد كنم !!

 

 

                                    بند  و  قانون  تو  آزادگيم  را  له کرد 

                                      حق من نيست که از ظلم تو بيداد كنم؟

 

                                        چند  بايد  كه  حسين  واي  مكرر گويم   ؟       

                                           چند  بايد كه دل  بی خبران  شاد كنم    ؟

                                  

                                  سرمان  گرم  نمودند  به  خود  مشغولي !    

                                     نگذاريد  دگر  گوش  به  شياد  كنم

 

 

           شمرهم روضه طفلان حسين مي خواند

           و حسيني ي چومن دست مريزاد كنم  !

 

                                 خورد فرهنگ مرا سنت اعراب و كنون  

                                  جراًتم نيست  بر اين مفسده ایراد  كنم  !

 

                           نگذارند  مرا  جيره  خوران  اي   دادار

                             آنچه  بغداد  به  من  كرد  به بغداد كنم

 

                           چشم پر  گريه  و پيشاني  ممهور گناه          

                            خرم   آن روز  كه  از بند تو  آزاد كنم

 

            تا جهان تو چنين است و مريدان تو اين 

                به ولاي تو اگــــر گوش به استاد كنم

  

 

                                         يارب آن درس حقیقت به من آموز كه تا...    

                                          خفته گان را به سر كوي تو ارشاد كنم

 

                اي  خدا  تاب و تواني به من عاشق ده  

          كه  زباني  دگر  از عشق  تو بنياد كنم

 

                                      به  جلال  تو اگر گوشه ي چشمت  بينم   

                                       كم  از  آنم  كه   كم از قصه فرهاد كنم

 

تیشه بر ریشه ی بیداد زنم با قلمم

و(غلامی) ی مرامی که  برافتاد کنم

                                                                             

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: شکایت | لينک ثابت |

سلامی دوباره پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386 3:9

 

سلامی به عظمت منشور حقوق بشر کوروش کبیر

 و سلامی به قداست وصیت نامه داریوش بزرگ

وسلام به همه ی ایرانیان آزاده

وتشکر از همه ی آزاد اندیشانی که در نبودن من مرا مورد لطف قرار داده اند .

تازه ازسرزمین عشق برگشته ام.  پاسارگاد وتخت جمشید. و خالصانه بیاد همگی تان بوده ام .

 امشب را به گشت وگذار در دلنوشته های بعضی از دوستان پرداختم .از دو روز آینده در خدمت بزرگواران خواهم بود   سالی سر شار از شادمانی و افتخار را برای همه آرزومندم.

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: | لينک ثابت |

چه می شود؟؟ جمعه هجدهم اسفند 1385 0:51

 

 

چه میشود که به چشمان من نگاه کنی ؟

به قدر نیم نگاهی تو هم گناه  کنی !

 

چو سیب کال  معلق به آبراهه ی عشق

تمام  سعی  خودت  را صفای راه کنی

 

  سروش  جلوه ی زیبایی  خدا   بشوی

؛حجاب چهره ی جان؛ راعیان چوماه کنی

 


...تو در مسیر بهشتی اسیر وعده ی خام !!

  خدا  کند  که  بلغزی  و اشتباه  کنی

 


چه میشود به وصال بهشتیان نرسی؟ !

شب سیاه مرا وصل  بر  پگاه  کنی

 

من از بهشت برون آمدم به خاطر تو

که اوج عزت مصرم به قعر چاه کنی ؟

 


بیا به شهر  نجیبان بی حجاب  بیا

بیا  که برسر من تاج  پادشاه  کنی

 


کنون که هستی من در نگاه مبهم توست

چه میشود که به چشمان من نگاه کنی

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: چه می شود؟ | لينک ثابت |

گلایه ای از وطنم شنبه پنجم اسفند 1385 1:59

 

ای مادرٍء زنازده فرزند کیستم ؟؟

من آریایی ام؟عربم ؟صهیونیستم؟؟

 

کابین تو تا به احمد ومحمود میدهی!

ایران :چگونه روی دوپایم بایستم؟

 

وقتی به ریش منصب من درتزلزل است!

باید ریا  کنم  که بگویند بیستم

 

آشو کجاست ؟ تا  بسراید  ز  ظلمتم

کوروش کجاست ؟تا که ببیند که چیستم

 

دنیاگذشت و من چو خری بار از کتاب 

بی نعل  و دم  بریده  سرآغاز   پیستم!!

 

اینجا مرا به  بزم  ادب  جا  نمی دهند

چون جیره خوار  سفره ی نا اهل  نیستم

 

نفرین کنم تو راکه به اجدادمن چه رفت

نفرین  کنی  مرا  که چه  تسلیم زیستم

 

خو داده ای مرا به (غلامی) و بردگی !

خو کرده ام به اینکه نباید بایستم !

 

حالا که ظلم ما وتو با هم برابر است

بر  حال  شاعران  ز ته  دل  گریستم

 

 

نوشته شده توسط محمد رضا غلامی | موضوع: گلایه ای از وطن | لينک ثابت |

سلام چهارشنبه دوم اسفند 1385 1:44

 

 

                           سلام : خاطرتان هست  آشنایی یمان ؟

                           تفنگ وسینه و فریاد همصدایی یمان ؟

 

                        وعالمی که به انگشت بهت می نگریست

                           شکوه همدلی و قصه ی رهایی یمان ؟

 

                            بهای خون من و تو : سلام  آزادی .

                           و بعد: روشدن چهره ی ریایی مان ؟!

 

                            وانشقاق  عظیم درون  قوس  و قزح

                           وایده های به تاراج روشنایی  مان؟

 

                           تبربه دست توافتادوچشم بسته به من .